streetarts.pl

Kampania promocyjna Wojska Polskiego, o której powiedziano już wiele. Wariacja na temat znanego bon motu “za mundurem panny sznurem”, krytykowana jak sieć długa i szeroka nie tylko za infantylne przesłanie, ale specyficzną logikę, jaką kierowano się rozmieszczając plakaty. Atrakcyjności żołnierskiego fachu dowodzono głównie wśród mieszkańców prowincjonalnych miasteczek i to tych, którzy rezydują na tyłach przystanków autobusowych, bocznych dróżkach i w rozmaitych zakamarkach – tam bowiem można było napotkać owe plakaty. Zjadliwy publicysta z o2.pl przypuszczał, że wojskowym piarowcom chodziło o to, by dotrzeć z przesłaniem do młodzieńców raczących się w owych miejscach cichych i odludnych alkoholem, który, jak wiadomo, skłania do rozmyślań nad życiem i może ułatwić podjęcie wielu heroicznych decyzji, choćby tej o oddaniu się na służbę ojczyźnie.

Mam nieodparte wrażenie, że o wiele taniej i bardziej pomysłowo podobną kampanię przeprowadzili kilka lat temu zwolennicy UPR-u, rozsiewający po mieście wlepki z chwytliwym hasłem “Pobór kota niech się schowa, tylko armia zawodowa”.

To znaczy: “Policja to kurwy”. Nie wiem, czy to taki lokalny szyfr czy też może obowiązuje gdziekolwiek poza Wołominem i okolicami.

Asortyment – jak widać na załączonym obrazku.

Dżu Dżu de Queen twierdzi, iż istnieje również coś takiego, jak “wołomiński róż”. Poniżej jednak nie stwierdzono zastosowania.

Pogo ? grupowy taniec charakterystyczny dla kontrkultur punków, metalowców oraz skinheadów, tańczony najczęściej na koncertach muzycznych. Z punk rocka przedostał się później także do heavy metalu i RAC. Polega on na rytmicznym podskakiwaniu i obijaniu się o siebie nawzajem, przepychaniu się przez tańczący tłum, a nawet szarpaniu za ubrania. Zdarza się, że tańczący padają na ziemię, jednak zwykle od razu podnoszeni są przez osoby tańczące obok. Czasami tańczący chwytają się pod ramię, wtedy zmniejsza się ryzyko upadku. Pogo w większości przypadków nie zawiera elementów groźnych dla zdrowia, choć dla osób postronnych może sprawiać wrażenie prawdziwej bijatyki. Twórcą takiego stylu ekspresji muzyczno-tanecznej był Sid Vicious, pierwotnie fan, a później basista punkrockowego zespołu Sex Pistols, o czym wspomina się w filmie Wściekłość i brud. (Wikipedia)
A co Ty wiesz o pogowaniu?

Dzień wolnego i przymusowy spacer po Wołominie zaowocowały penetracją tak zwanych starych śmieci. Poniżej efekty wizji lokalnej przeprowadzonej na stadionie o wdzięcznej nazwie huragan. Jakość artystyczna graffitti nie jest być może na zbyt wysokim poziomie, ale w pewien sposób oddaje klimat podupadłego moralnie miasta powiatowego na obrzeżach stolicy.